Home
РУССКИЙ   IN ENGLISH    ประกาศ: Announcement by the National Legislative Assembly on the Invitation for the Ascension of the Heir to the Throne ** รัฐบาลไทยโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ขอเชิญลงนามน้อมเกล้าแสดงความอาลัยถวายแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมพลอดุลยเดช ** พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีแถลงการณ์ผ่านโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทยและสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย วันที่ 15 ตุลาคม 2559 เวลา 23.30 น. ** กิจกรรมสอท.: สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมอสโก จัดงานเลี้ยงรับรองวันกองทัพไทย ** การจัดงานพิธีสตมวารของ สอท. ณ กรุงมอสโก เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ** ข่าว: ตารางแสดงวงเงินงบประมาณที่ได้รับจัดสรรและราคากลาง (ราคาอ้างอิง) ในการจัดซื้อจัดจ้างที่มิใช่งานก่อสร้าง ** The Royal Rainmaking **
Home
  • ความสัมพันธ์ไทย-รัสเซีย
  • สถานเอกอัครราชทูต
  • พื้นที่ในความรับผิดชอบ
  • สถานกงสุลในรัสเซียและ CIS
  • กิจกรรมสถานทูต
  • ข่าวและข้อมูลที่น่าสนใจ
  • ฝ่ายกงสุล
  • การศึกษารัสเซีย
  • ดาวน์โหลดเอกสารและแบบฟอร์ม
  • ข่าวงาน

  • 















    ติดต่อเรา
    Bolshaya Spasskaya 9
    Moscow 129090, Russia

    โทร: +7495 608-0856
    หมายเลขฉุกเฉิน:
    +๗๙๑๖ ๙๓๙-๒๑๕๕
    แฟกซ์: +7 (495) 690 - 9659

    รายละเอียดและแผนที่ >>>

    นิทานรัสเซีย: ดอกไม้ของมาช่า - สอท. ณ กรุงมอสโก : นิทานรัสเซีย: ดอกไม้ของมาช่า - สอท มอสโก

    รวมบทความ / วรรณกรรม /

    นิทานรัสเซีย: ดอกไม้ของมาช่า

    เจือจันทร์ ฐาปโนสถ (แปล)

    ในรอบปีก็มีเดือน 12 เดือน ตามที่รู้กันอยู่แล้ว คือ มกราคม กุมภาพันธ์ มีนาคม เมษายนพฤษภาคมมิถุนายน กรกฎาคม สิงหาคม กันยายน ตุลาคม พฤศจิกายน แล้วก็ธันวาคม

    เมื่อเดือนหนึ่งสิ้นสุดลง เดือนใหม่ก็เริ่มขึ้นทันที และมันจะไม่ก้าวก่ายสับสนกัน เช่นเดือนกุมภาพันธ์จะไม่มาก่อนที่เดือนมกราคม หรือ พฤษภาคมจะไม่มาก่อนเมษายน อะไรเหล่านี้มันจะหมุนเวียนติดต่อกันไปเป็นระเบียบ ไม่เคยที่เดือนทั้งหลายจะมาบรรจบพบหน้าพร้อมๆ กัน

    แต่ทุกอย่างในโลกล้วนมีข้อยกเว้น.....

    มีคนเล่าลือกันว่า เด็กหญิงคนหนึ่งได้เคยเห็นเดือนทั้งสิบสองพร้อมๆ กัน

    อะไรกัน........เกิดขึ้นได้ยังไง?

    เรื่องมันเป็นอย่างนี้............



    ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีหญิงม่ายนางหนึ่งอยู่กับลูกสาวและลูกเลี้ยง ซึ่งเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ลูกตัวชื่อโซย่า ลูกเลี้ยงชื่อมาช่า โซย่านั้นวันๆ ไม่ทำอะไรเลย ได้แต่นอนกับกินขนมลูกกวาด แต่มาช่านั้นทำงานทั้งวัน ต้องตักน้ำ หุงหาอาหาร ล้างถ้วยชาม และเช็ดถูบ้าน เธอไม่เคยมีเสื้อผ้าสวยๆ ใส่ และไม่มีเสื้อผ้าที่อบอุ่นเพียงพอ ทำให้เธอรู้ถึงความเย็นเยียบของฤดูหนาว ไอร้อนที่ระอุยามหน้าร้อน ลมแรงยามฤดูใบไม้ผลิ และความฉ่ำชื้นของฝนในฤดูใบไม้ร่วง

    อาจจะด้วยเหตุนี้ก็ได้กระมัง ที่เธอได้เห็นเดือนทั้งสิบสองพร้อมๆ กัน

    วันหนึ่งในช่วงกลางฤดูหนาวของเดือนมกราคม ซึ่งตามถนนหนทางและในป่าเต็มไปด้วยหิมะและหนาวมาก เย็นวันหนึ่ง ท่ามกลางอากาศเย็นเช่นนี้ แม่เลี้ยงก็บอกกับมาช่าว่า “พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของน้องสาวแก แกจงเข้าไปในป่า ไปเก็บดอกไม้มา”

    เด็กหญิงมองหน้าแม่เลี้ยง เขาคงพูดเล่นน่ะ จะหาดอกไม้มาจากไหนได้ตอนนี้ เธอนึก

    “มันไม่มีหรอกค่ะ ดอกไม้ในหน้านี้น่ะ และมันจะไม่มีจนกว่าจะเดือนมีนาโน่น ถ้าหนูไปก็มีแต่จะตายในป่าเสียเปล่าๆ เท่านั้นเอง”

    น้องสาวพูดขึ้นบ้าง

    “ถึงแกจะตายก็ไม่มีใครจะร้องไห้ให้กับแกหรอก ไปซิ แล้วถ้าไม่มีดอกไม้มา แกก็อย่าได้กลับมาบ้านเลย นี่ตะกร้าของแก เอาไปซิ”

    เด็กหญิงร้องไห้ พลางจัดแจงแต่งตัวแล้วออกไปจากบ้าน ลมหนาวพัดแรง หิมะก็ตกหนัก จวบพลบค่ำแล้ว รอบๆ ตัวก็มัวสลัวไปทั่ว เมื่อมาช่ามาถึงป่าก็มืดตื้อ มองไม่เห็นทาง มาช่าทรุดนั่งลงใต้ต้นไม้

    ประเดี๋ยวหนึ่ง เธอก็มองเห็นแสงไฟพริบๆ อยู่ไกลๆ มาช่าลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปยังแสงไฟนั้น เธอเดินผ่านต้นไม่ใหญ่น้อยล้มลุกคลุกคลานไปแล้วแสงไฟก็ค่อยๆ สว่างไสวขึ้น มาช่าเดินตามแสงไฟออกมาถึงทุ่งโล่ง กลางทุ่งมีกองไฟลุกอยู่ แล้วล้อมรอบกองไฟมีคนนั่งอยู่ 12 คน พวกหนุ่มๆ นั่งใกล้ๆ กองไฟ พวกผู้ใหญ่ นั่งห่างจากกแงไฟไปหน่อย เขาพูดคุยกันอยู่เงียบๆ

    ทันใด ผู้เฒ่าคนหนึ่งซึ่งรูปร่างสูงกว่าเพื่อนเหลือบไปเห็นมาช่ายืนอยู่

    มาช่าตกใจมาก อยากจะหลบหนีไป แต่ก็สายเสียแล้ว ผู้เฒ่าถามขึ้นว่า
    “เจ้าเป็นใครน่ะ แล้วเข้ามาทำไมในป่านี่น่ะ”

    เด็กหญิงชูตะกร้าเปล่าให้ดูแล้วพูดว่า
    “หนูเข้าป่ามาเพื่อจะเก็บดอกไม้”

    ผู้เฒ่าหัวเราะ
    “ดอกไม้ในเดือนมกราคมน่ะเหรอ”

    “แม่เลี้ยงหนูให้หนูมาในป่าเพื่อเก็บดอกไม้ แล้วก็ไม่ยอมให้หนูกลับเข้าบ้าน ถ้าไม่ได้ดอกไม้กลับไป”

    “แล้วจะหาดอกไม้ได้จากไหนล่ะแม่หนู ตอนนี้ในป่านี่ดอกไม้ไม่มีเลย และมันจะไม่มีไปจนถึงมีนาโน่น แล้วหนูจะทำยังไง”

    “หนูก็ต้องอยู่ในป่านี่แหละ จะคอยจนกว่าจะถึงเดือนมีนา หนูไม่อาจจะกลับบ้านได้โดยปราศจากดอกไม้” มาช่าบอกพลางร้องไห้พลาง

    ดังนั้น คนหนึ่งในสิบสองคน ซึ่งหนุ่มและร่าเริงสดใสกว่าเพื่อนก็ลุกขึ้นมาที่ผู้เฒ่านั้น

    “พี่ชายมกรา ได้โปรดให้ที่แก่ข้าสักชั่วโมงเถอะ”

    “ข้าให้เจ้าได้อยู่หรอก แต่นั่นหล่ะ ตามปกติกุมภาจะต้องมาก่อนมีนา”

    “ให้เขาเถอะนะ” ผู้อาวุโสกุมภาว่า “ข้าไม่อยากขัดความประสงค์ เรารู้จักมาช่าดี เราพบเธอเสมอในทุ่งนา ป่าเขา และลำธาร ในเวลาที่เธอทำงานของเธอ”

    “งั้นก็ดีแล้ว”ลุงมกราว่า แล้วส่งไม้กายสิทธิ์ที่ถืออยู่ในมือไปให้ลุงกุมภา

    ทันใดนั้น ก็เกิดลมแรงจัดขึ้นในป่า หิมะปลิวตามลม ดังนั้นกุมภา จึงส่งไม่กายสิทธิ์ต่อไปให้น้องชายมีนา พร้อมกับพูดว่า “เอาล่ะ ถึงตาแกแล้ว มีนา”

    เพียงแต่น้องน้อยมีนาแตะไม้กายสิทธิ์เท่านั้น หิมะในป่าก็ละลายหายสูญไปทันที ที่ต้นไม้ก็ปรากฏว่าผลิใบสีเขียวไปทั่ว และตามท้องทุ่งก็มีดอกไม้ดอกหญ้าดอกแรกๆ ของฤดูใบไม้ผลิปรากฏอยู่ทั่วไป

    มาช่าดีใจมาก ก้มหน้าก้มตาเก็บดอกไม้จนเต็มตะกร้า แล้วอำลาพวกพี่น้องทั้งสิบสองกลับบ้าน
    “อ้อ กลับมาแล้วหรือ ไหนล่ะดอกไม้น่ะ”

    น้องสาวถาม มาช่าไม่ตอบ แต่เอาตะกร้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีชมพู สีฟ้า สีขาว สีน้ำเงิน และ สีต่างๆ วางบนโต๊ะ

    แม่เลี้ยงและน้องสาวที่ปรารถนาให้มาช่าไปหนาวตายอยู่ในป่ารู้สึกแปลกใจมาก ที่เด็กหญิงกลับมาพร้อมด้วยดอกไม้เต็มตะกร้า

    “แกไปเอามันมาได้ยังไงท่ามกลางความหนาวอย่างนี้”

    มาช่าเล่าให้ฟังถึงเรื่องได้ไปพบกับพี่น้องเดือนทั้งสิบสอง

    “ถ้างั้นฉันจะไปบ้าง ฉันก็อยากได้บ้าง”

    น้องสาวร้องขึ้น จัดแจงแต่งตัวให้อบอุ่น แล้วก็ออกจากบ้านเข้าไปในป่า ไม่ช้าโซย่าก็มาถึงทุ่งโล่ง กลางทุ่งมีกองไฟลุกสว่าง และรอบกองไฟก็มีพี่น้องเดือนทั้งสิบสองนั่งอยู่เธอก็ไม่พูดไม่จา ไม่ทักทายใครตรงเข้าไปที่กองไฟ เลือกได้ที่ที่อุ่นที่สุดแล้วก็นั่งลง

    “เจ้าเป็นใคร มาจากไหน” ลุงมกราจ้องหน้านาง

    “จากบ้าน” นางตอบ “วันนี้พวกท่านได้ให้ดอกไม้แก่พี่สาวฉันเต็มตะกร้า ฉันมาที่นี่ก็ต้องการของจากท่านเหมือนกัน ฉันอยากให้มิถุนาให้ผลเบอร์รี่สีแดง กรกฏาให้แตงกวาเขียวสด แล้วก็กันยา.....”

    “เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน”มกราพูดขึ้น “ฤดูร้อนมันจะมีขึ้นหลังฤดูใบไม้ผลิ แล้วฤดูใบไม้ผลิน่ะมันจะมาทีหลังฤดูหนาว แล้วขณะนี้ในป่ามีข้าเป็นใหญ่”

    “จะโมโหโทโสอะไรกัน ฉันมาที่นี่ไม่ได้มาหาท่าน แต่มาหาเดือนฤดูร้อน”

    ด้วยความโกรธ มกรายกไม้กายสิทธิ์ขึ้น แล้วลมก็พักแรงขึ้น หิมะตก ท้องฟ้ามืดครึ้ม โซย่ารีบลุกขึ้นจะกลับบ้าน เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็ล้มลงบนหิมะ และก็ไม่ลุกขึ้นอีกเลย ผลสุดท้ายก็ตายอยู่ในป่านั่นเอง

    ทางฝ่ายแม่เลี้ยงก็คอยแล้วคอยเล่าก็ไม่เห็นลูกสาวกลับบ้าน จึงจัดแจงแต่งตัวออกไปตามหาในป่า หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ และก็ตายอยู่ในป่าด้วยความหนาวเช่นเดียวกัน

    มาช่านั้นยังมีชีวิตต่อมาอีกยืนยาว เติบโตและแต่งงานมีลูกหลานมากมาย เล่ากันว่าที่บ้านของเธอล้อมรอบด้วยสวนใหญ่ที่เต็มไปด้วยไม้ดอกไม้ผลนานาชนิด และต้นไม้เหล่านั้นจะออกดอกออกผลก่อนสวนอื่นๆ ในฤดูร้อนอากาศก็เย็นสบาย ในฤดูหนาวก็เงียบสงบ ชาวบ้านจึงพูดกันว่า

    “ในสวนของนางนี่หล่ะ ที่เดือนทั้งสิบสองเคยมาพบกัน”

    แล้วใครจะรู้ล่ะ....มันอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้

    จากหนังสือเรื่อง “นิทานรัสเซีย”

    อ่านบทความอื่นๆในหมวดวรรณกรรม: บทความทั้งหมด >>>
    
     
    กรุงเทพมหานคร
    มอสโก
    เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
    วลาดิวอสต็อก
    เคียฟ
    เยเรวาน
    อัลมาตี
    ทาชเคนท์
    Москва информер погоды
    Банкок информер прогноз погоды
    เรื่องเด่น
    รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเยือนรัสเซีย
    บทความ
    รัสเซีย...พลังงาน...และการเมือง

    โดย รัสสิยา
    เมื่อต้นปีที่ผ่านมา มีข่าวเด่นประเด็นร้อนเกี่ยวกับข้อพิพาทระหว่างรัสเซียกับยูเครนซึ่งเป็นประเทศเพื่อ ...
    Sergei Parajanov เป็นใครในวงการภาพยนตร์และศิลปะของโลก?

    โดย กุมภกา
    “Everyone knows that I have three Motherlands. I was born in Georgia, worked in Ukraine and I’m going to die in Armenia” “Everything is beautiful if you look at everything through beauty." ” Sergei Parajanov อาจจะไม่เป็นที่ร ...

    *** สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมอสโก ขอสงวนลิขสิทธิ์ในงานเขียนและงานแปลทุกชิ้น ***

    Copyright © 2008-2012 Royal Thai Embassy. All Rights Reserved.