Home
РУССКИЙ   IN ENGLISH    ประกาศ: Announcement by the National Legislative Assembly on the Invitation for the Ascension of the Heir to the Throne ** รัฐบาลไทยโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ขอเชิญลงนามน้อมเกล้าแสดงความอาลัยถวายแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมพลอดุลยเดช ** พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีแถลงการณ์ผ่านโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทยและสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย วันที่ 15 ตุลาคม 2559 เวลา 23.30 น. ** กิจกรรมสอท.: สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมอสโก จัดงานเลี้ยงรับรองวันกองทัพไทย ** การจัดงานพิธีสตมวารของ สอท. ณ กรุงมอสโก เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ** ข่าว: ตารางแสดงวงเงินงบประมาณที่ได้รับจัดสรรและราคากลาง (ราคาอ้างอิง) ในการจัดซื้อจัดจ้างที่มิใช่งานก่อสร้าง ** The Royal Rainmaking **
Home
  • ความสัมพันธ์ไทย-รัสเซีย
  • สถานเอกอัครราชทูต
  • พื้นที่ในความรับผิดชอบ
  • สถานกงสุลในรัสเซียและ CIS
  • กิจกรรมสถานทูต
  • ข่าวและข้อมูลที่น่าสนใจ
  • ฝ่ายกงสุล
  • การศึกษารัสเซีย
  • ดาวน์โหลดเอกสารและแบบฟอร์ม
  • ข่าวงาน

  • 















    ติดต่อเรา
    Bolshaya Spasskaya 9
    Moscow 129090, Russia

    โทร: +7495 608-0856
    หมายเลขฉุกเฉิน:
    +๗๙๑๖ ๙๓๙-๒๑๕๕
    แฟกซ์: +7 (495) 690 - 9659

    รายละเอียดและแผนที่ >>>

    รูดอล์ฟิโอ ตอนที่ 1 - สอท. ณ กรุงมอสโก : รูดอล์ฟิโอ ตอนที่ 1 - สอท มอสโก

    รวมบทความ / วรรณกรรม /

    รูดอล์ฟิโอ ตอนที่ 1

    วาเลนติน ราสปูติน (เขียน)
    ก่อพงษ์ อัศวไชยวศิน (แปล)
    1965

    วันหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วง รถรางสายหนึ่ง ..... จุดเริ่มต้นเล็กๆของเธอ.......
    จุดหักเหใหญ่ของเขา........
    .........จุดเล็กๆของ “สองเรา”
    .......จุดจบของ “ฉัน” และ “เธอ”........

    “รูดอล์ฟิโอ” – หนึ่งในเรื่องสั้นเรื่องเยี่ยมของนักเขียนเสียดสีสังคมโซเวียต วาเลนติน ราสปูติน เรื่องราวของชายหนุ่มใหญ่ “รูดอล์ฟ” กับครอบครัวและหน้าที่การงาน และสาวน้อยชื่อแปลก “อีโอ”ที่กำลังเริ่มต้นความเป็นสาวและเรียนรู้สิ่งที่คนทั่วไปเรียกกันว่า “ความรัก” เส้นใยของชีวิตคนสองคนที่เริ่มขมวดปมเพียงครั้งแรกที่เจอกัน กับชื่อ “รูดอล์ฟิโอ” ที่ยุติความอ้างว้าง ความแตกต่างและระยะทางระหว่าง “เขา” และ “เธอ” ....กับการค้นหาความจริงภายใต้ความรู้สึกเบื้องลึกของหัวใจ.......

    ไม่น่าแปลกหากเรื่องสั้นเรื่องนี้จะสะเทือนใจใครต่อใครหลายคน ผู้ชายและผู้หญิง แม้ว่าวาเลนติน ราสปูตินจะเขียนเรื่องนี้มากว่าสามสิบปีแล้วก็ตาม แต่สัจธรรมของคำว่า “ความรัก” ไม่เคยล้าสมัย เหมือนกับที่ผู้คนทุกยุคทุกสมัยต่างตามหาและค้นหาความจริงที่แท้ของชีวิตตน

    ใครหลายๆคนคงเคยเป็นอย่าง“รูดอล์ฟ” ใครอีกหลายคนก็คงเคยเจอสาวน้อยอย่าง “อีโอ”....คงมีอีกไม่น้อยที่กำลังเป็นอย่าง “รูดอล์ฟิโอ”......


    โดย วาเลนติน ราสปูติน, 1965
    ภาพโดย ????????? ????? ?????????????


    --------------------------------------------------------------------------------

    ครั้งแรกที่ทั้งสองคนเจอกัน .... มันเกิดขึ้นบนรถรางสายหนึ่ง เธอแตะไหล่เขา เขาลืมตาขึ้น ....

    “คุณลงป้ายนี้นี่....” เธอพูด มือชี้ออกไปที่หน้าต่าง

    รถรางหยุด เขาเบียดแทรกฝูงชนที่แน่นรถ กระโดดตามสาวน้อยคนที่สะกิดให้เขาลงจากรถ .....

    .....เธอยังเป็นสาวน้อยแก่นแก้วอยู่เลย อายุก็ราวสิบห้าสิบหกเองมั้ง คงไม่มากไปกว่านี้หรอก ..... เขาคิดทันทีที่เห็นใบหน้ากลมกลมของเด็กน้อย ที่หันมาทำหน้าย่นใส่เขา ราวกับจะบอกเขาว่า เธอกำลังรอคำขอบคุณจากเขาอยู่....

    “ขอบใจนะ ....นี่ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงนั่งเลยป้ายแน่....” แต่พอพูดจบเขาก็พอรู้ว่า คำพูดแค่สองสามคำนั้นคงจะไม่พอแน่ เขาจึงเสริมต่อ...

    “วันนี้มันวันเฮงซวยของฉัน ทำงานเหนื่อยแทบตาย ไหนเดี๋ยวสองทุ่มก็ต้องมานั่งรอรับโทรศัพท์ที่ทำงานอีก .... นีเธอช่วยชีวิตฉันไว้เลยนะเนี่ย...”

    ดูเหมือนเธอจะพอใจ ....

    ....ทั้งสองวิ่งข้ามถนนไปด้วยกัน สายตาเหลือบมองไปยังรถที่พุ่งตรงมา หิมะตกโปรยปราย เขาสังเกตเห็นว่า ที่กระจกหน้ารถนั้นใบปัดน้ำฝนทำงานอยู่ หิมะตก....หิมะช่างอ่อนนุ่มและปุกปุย เหมือนกับว่าเหนือขึ้นไปบนท้องฟ้า นกหิมะสวรรค์กำลังไซ้ขนอยู่อย่างขะมักเขม้น .....เขารู้สึกยังไม่ค่อยอยากกลับบ้านเท่าไหร่

    “กลับไปรับโทรศัพท์ก่อนละกัน....เดี๋ยวค่อยออกมาใหม่....” คิดได้ดังนั้น ก็หันไปทางสาวน้อย คิดอยู่ว่าจะพูดอะไรออกไปดี เพราะจะเงียบต่อไปก็เกรงว่าจะไม่ค่อยดีนักสำหรับสถานการณ์ตอนนั้น....

    ......เขางง....ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร....หรือจะไม่พูดอะไร แล้วก็คิดตลบไปมาอีกหลายรอบ เมื่อสาวน้อยเอ่ยขึ้นมา......

    “ชั้นรู้จักคุณนะ...”
    “นั่นปะไร....” เขาประหลาดใจ “แล้วรู้จักฉันได้ยังไง”
    “ก็คุณอยู่บ้านเลขที่ 112 ...ฉันอยู่ 114 ...สัปดาห์ละสองครั้งมั้งที่เรามักจะนั่งรถรางคันเดียวกัน.....จะมีก็แต่คุณนั่นแหล่ะที่ไม่เคยสังเกตเห็นชั้น”
    “แปลกดี...”
    “แปลกยังไง ไม่เห็นจะแปลกเลย ก็คุณมันเป็นผู้ใหญ่ ก็เลยสนใจมองแต่ผู้ใหญ่ด้วยกัน ผู้ใหญ่ก็หยิ่งๆกันทั้งนั้น หรือคุณจะว่ายังไงล่ะ.....ใช่ไหมล่ะ”

    สาวน้อยหันหน้าไปทางขวา แล้วก็ชายตามาทางซ้ายยังชายหนุ่ม กวาดตามองตั้งแต่ปลายเท้าจรดหัว ....เขาชักฉุนขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้จะตอบโต้อะไรสาวน้อย เพราะเขาไม่รู้ว่า เขาควรจะวางตัวยังไงต่อหน้าเธอ อะไรควรจะพูด อะไรไม่ควรจะพูดกับเธอ........

    สองคนเดินไปด้วยกัน .....ความเงียบ .....

    สายตาสาวน้อยมองตรงไปข้างหน้า.....แล้วก็ยังคงมองไปข้างหน้า ตอนที่สาวน้อยเอ่ยปากขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว....
    “จริงๆคุณก็ยังไม่ได้บอกชั้นเลย ว่าคุณชื่ออะไร...”
    “่แล้วนี่เธอจำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ....”
    “ก็ใช่น่ะสิ แล้วมันเป็นยังไงถ้าฉันจะรู้ .....ทำไมชอบคิดกันจังว่าถ้าชั้นอยากจะรู้ชื่อใครซักคน แสดงว่าชั้นจะต้องมีประสงค์ร้ายอะไรซักอย่างแก่เค้าด้วย”
    “เอาน่ะ....เข้าใจล่ะ” เขาพูด “ถ้าเธออยากรู้นักล่ะก็......ฉันชื่อรูดอล์ฟ”
    “อะไรนะ”
    “รูดอล์ฟ”
    “รูดอล์ฟ.....” เธอหัวเราะ
    “ทำไม....”

    เธอหัวเราะ และยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ .... เขาหยุดเดิน หันมามองยังสาวน้อย

    “รู...โดล์ฟ.....” สาวน้อยสะกดชื่อเขา ห่อปากล้อเลียน แล้วก็สะกดชื่อเค้าอีกครั้ง.... “รูดอล์ฟ...”
    “ชั้นนึกว่าจะมีแต่ช้างในสวนสัตว์ที่ชื่อแบบนี้ซะอีก.....ฮะฮะ...”

    “อะไรนะ?!!!!....”

    “อ๊ะๆๆ....อย่าเพิ่งโกรธสิ” สาวน้อยกระตุกแขนเสื้อชายหนุ่มไว้ “แต่...ชั้นพูดจริงๆ นะ ก็ชื่อคณมันตลกจริงๆนี่นา....ทำไงได้...”

    “เธอนี่มัน...ยัยเด็กเมื่อวานซืนจริงๆ” เขาโกรธ
    “แน่นอน...ชั้นมันเด็กเมื่อวานซืน ส่วนคุณมันก็ผู้ใหญ่แล้วนี่....”
    “อายุเท่าไหร่น่ะเรา”
    “สิบหก”
    “ฉันยี่สิบแปด”
    “ชั้นก็พูดอยู่นี่ไง คุณมันยี่สิบแปด เป็นผู้ใหญ่แล้ว ....แล้วก็ชื่อรูดอล์ฟ!!!...”
    พูดจบสาวน้อยหัวเราะชอบใจ ชายตามองไปทางขวายังชายหนุ่ม กวาดตามองตั้งแต่ปลายเท้าจรดหัว
    “แล้วเธอน่ะ ...ชื่ออะไรล่ะ”
    “ชั้นเหรอ....เดายังไงก็คงเดาไม่ถูกหรอก”
    “ก็ไม่ได้อยากจะเดาอยู่แล้ว”
    “ถึงอยากจะเดาก็คงไม่ถูก.....ชั้นชื่อ อีโอ”
    “อะไรนะ?!!!....”
    “อีโอ”
    “ไม่เข้าใจ”
    “อีโอ.....ประมาณว่า ...เหมือนคำว่า «รักษาการแทน» น่ะ”

    ...ได้ทีแก้แค้นอย่างทันใด คราวนี้ห้ามเท่าไหร่ก็หยุดไม่อยู่ .....ชายหนุ่มหัวเราะลั่นเสียงดัง หัวเราะจนตัวงอโยกไปโยกมาเหมือนระฆัง แค่ชายหนุ่มชายตามองยังสาวน้อย เสียงหัวเราะก็เหมือนจะเริ่มพรั่งพรูออกมา มากขึ้นและมากขึ้น.....

    “อีโอ....” เขาสะกดชื่อสาวน้อยในลำคอ “อีโอ....อีโอ....”

    เธอรออยู่ว่าเมื่อไหร่เขาจะหยุดหัวเราะ....ชายหนุ่มยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ....เธอชายหางตามองอย่างหมิ่นเหม่ เมื่อเธอเห็นว่าเสียงหัวเราะเขาเริ่มจะเงียบลง สาวน้อยกล่าวกับชายหนุ่มอย่างโกรธเคือง....

    “มันน่าตลกนักใช่มั้ย....ไม่เห็นจะตลกเลย อีโอ .....ชื่อออกจะธรรมดา เหมือนชื่อทั่วไป...”
    “โทษทีนะสาวน้อย” เขาแอบยิ้ม ก้มลงพูดข้างหูสาวน้อย....
    “แต่ชื่อเธอมันน่าหัวเราะจริงๆแหล่ะ ... คราวนี้ ฉันว่า เราคงเสมอกันแล้วใช่มั้ยล่ะ….”

    สาวน้อยผงกหัว......

    สองคนเดินไปถึงบ้าน บ้านที่ถึงก่อนคือบ้านของเธอ ....ถัดไปเป็นบ้านของเขา....
    ทั้งสองหยุดยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าตึกใหญ่ .... สาวน้อยเอ่ยถาม.....

    “นี่ๆ....มีเบอร์โทรศัพท์รึเปล่า”
    “จะเอาไปทำไม สำหรับเธอไม่จำเป้นหรอก”
    “กลัวหรอ.....”
    “ไม่ใช่อย่างงั้น”
    “ผู้ใหญ่ก็ชอบกลัวไปหมดนั่นแหล่ะ”
    “ก็จริงอยู่.....” ชายหนุ่มพยักรับ

    สาวน้อยถอดถุงมือออก .... ยื่นมือออกไปยังชายหนุ่ม มือของสาวน้อยนั้นเย็นเฉียบและดูสงบเยือกเย็น เขาจับมือเธอ.......

    “เอาล่ะ....กลับบ้านได้แล้ว สาวน้อยอีโอ....”

    พูดจบหัวเราะชอบใจอีกรอบ ....

    สาวน้อยวิ่งไป หยุดยืนหน้าประตูบ้าน

    “แล้วคราวนี้คุณจะ....ทักชั้นบนรถรางมั้ย”
    “ยังจะถามอีก....แน่นอนสิ...ทักแน่”
    “งั้นเจอกัน....บนรถราง” สาวน้อยเอ่ยเสียงใสแจ๋ว โบกมือให้ชายหนุ่ม
    “....ที่ที่เราจะนั่งไปด้วยกัน” เขาเสริม......

    โปรดติดตามตอนต่อไป ...

    อ่านบทความอื่นๆในหมวดวรรณกรรม: บทความทั้งหมด >>>
    
     
    กรุงเทพมหานคร
    มอสโก
    เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
    วลาดิวอสต็อก
    เคียฟ
    เยเรวาน
    อัลมาตี
    ทาชเคนท์
    Москва информер погоды
    Банкок информер прогноз погоды
    เรื่องเด่น
    รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเยือนรัสเซีย
    บทความ
    บันทึกลับผู้ติดตาม : ตอนที่ ๒

    โดย นายโตสตอย ช้างเท้าหลัง
    ๖-๑๔ พฤษภาคม ๒๕๔๙ สัปดาห์นี้นับได้ว่าเป็นสัปดาห์สุขสรรค์สำหรับคนไม่ชอบทำงาน เพราะมีวันหยุดเยอะดี เริ่มด ...
    มอสโกสำหรับคนไม่เค๊ย ไม่เคย.... ไป

    โดย ชวนชม
    ดิฉันเป็นคนชอบเที่ยวค่ะ และมีความสุขเสมอที่จะได้สะพายเป้ขึ้นรถไฟไปเปิดแผนที่ดูเมืองแปลกๆ ที่เราไม่เคย ...

    *** สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมอสโก ขอสงวนลิขสิทธิ์ในงานเขียนและงานแปลทุกชิ้น ***

    Copyright © 2008-2012 Royal Thai Embassy. All Rights Reserved.