Home
РУССКИЙ   IN ENGLISH    ประกาศ: Announcement by the National Legislative Assembly on the Invitation for the Ascension of the Heir to the Throne ** รัฐบาลไทยโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ขอเชิญลงนามน้อมเกล้าแสดงความอาลัยถวายแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมพลอดุลยเดช ** พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีแถลงการณ์ผ่านโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทยและสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย วันที่ 15 ตุลาคม 2559 เวลา 23.30 น. ** กิจกรรมสอท.: สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมอสโก จัดงานเลี้ยงรับรองวันกองทัพไทย ** การจัดงานพิธีสตมวารของ สอท. ณ กรุงมอสโก เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ** ข่าว: ตารางแสดงวงเงินงบประมาณที่ได้รับจัดสรรและราคากลาง (ราคาอ้างอิง) ในการจัดซื้อจัดจ้างที่มิใช่งานก่อสร้าง ** The Royal Rainmaking **
Home
  • ความสัมพันธ์ไทย-รัสเซีย
  • สถานเอกอัครราชทูต
  • พื้นที่ในความรับผิดชอบ
  • สถานกงสุลในรัสเซียและ CIS
  • กิจกรรมสถานทูต
  • ข่าวและข้อมูลที่น่าสนใจ
  • ฝ่ายกงสุล
  • การศึกษารัสเซีย
  • ดาวน์โหลดเอกสารและแบบฟอร์ม
  • ข่าวงาน

  • 















    ติดต่อเรา
    Bolshaya Spasskaya 9
    Moscow 129090, Russia

    โทร: +7495 608-0856
    หมายเลขฉุกเฉิน:
    +๗๙๑๖ ๙๓๙-๒๑๕๕
    แฟกซ์: +7 (495) 690 - 9659

    รายละเอียดและแผนที่ >>>

    รูดอล์ฟิโอ ตอนที่ 2 - สอท. ณ กรุงมอสโก : รูดอล์ฟิโอ ตอนที่ 2 - สอท มอสโก

    รวมบทความ / วรรณกรรม /

    รูดอล์ฟิโอ ตอนที่ 2

    วาเลนติน ราสปูติน (เขียน)
    ก่อพงษ์ อัศวไชยวศิน (แปล)
    1965

    ภาพโดย ????????? ????? ?????????????

    *******************

    สองวันถัดมา เขาได้รับงานด่วน ต้องเดินทางขึ้นเหนือ กว่าจะกลับก็อีกสองอาทิตย์
    .....ในเมือง กลิ่นหญ้าแห้งตายและหิมะที่ละลายเริ่มโชย เป็นสัญญาณของการเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ .... ฤดูใบไม้ผลิ....ที่จะพัดเอาความคลุมเครือและมืดหม่นของฤดูหนาวออกไป ......หลังจากเมฆหมอกเมืองเหนือเริ่มจางลง ทุกอย่างก็เริ่มกระจ่าง....แจ่มจ้า....แม้แต่รถราง....

    ภรรยาของเขา......
    ภรรยาพูดขึ้นมาแทบจะทันทีที่เขากลับถึงบ้าน

    “เด็กเมื่อวานซืนที่ไหนไม่รู้โทรศัพท์มาอยู่ได้ทุกวัน”
    “เด็กที่ไหนอีกล่ะ” ชายหนุ่มถามอย่างขอไปที ด้วยเพราะเหนื่อยและล้าจากการทำงาน
    “ไม่รู้สิ ชั้นนึกว่าคุณจะรู้ซะอีก”
    “ไม่รู้หรอก”
    “ชั้นเอียนยัยเด็กนั่นมากๆเลย”
    “ตลกดี.....” เขาฝืนยิ้มอย่างเหนื่อยอ่อน

    เขาเข้าไปอาบน้ำ ตอนที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ชายหนุ่มได้ยินเสียงภรรยาของเขาตอบใครบางคนทางโทรศัพท์ ประมาณว่า ....กลับมาแล้ว....อาบน้ำอยู่.....ได้โปรด....หลังจากนี้....

    เขากำลังจะเข้านอน ตอนที่เสียงโทรศัพท์ดังเป็นรอบที่สอง ....

    “ฮัลโหล....”
    “รูดิค....หวัดดี...นี่เธอกลับมาแล้ววว.....” เสียงใครบางคนเจื้อยแจ้วมาตามสาย บ่งบอกความดีใจของผู้พูด
    “สวัสดีครับ...เอ่อ.....” เขาตอบกลับอย่างระมัดระวัง.... “ไม่ทราบนั่นใครพูดครับ...”
    “นี่เธอยังไม่รู้เหรอเนี่ย.....อะไรกัน.....รูดิค...นี่ชั้นเอง.....อีโอ....”
    “อีโอ.....” เขาพลันนึกขึ้นได้ แล้วก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างลืมตัว
    “หวัดดีอีโอ....นี่.....ท่าทางเธอคงเลือกชื่อที่เหมาะกว่าชื่อจริงชั้นได้แล้วมั้งเนี่ย....”
    “ช่ายยย....เธอชอบมั้ยล่ะ”
    “แต่ก่อนก็มีคนเรียกชั้นอย่างนี้แหล่ะ ตอนที่ชั้นอายุเท่าเธอตอนนี้นี่แหล่ะ”
    “อย่าสำคัญตัวไปหน่อยเลยน่า...”
    “ก็เปล่านี่....อะไรกันนี่เธอ....”

    ความเงียบ ....

    ....เขาทนไม่ไหว....เริ่มพูดก่อน....
    “แล้วนี่....มีเรื่องอะไรล่ะ อีโอ”
    “รูดิค....ผู้หญิงนั่นน่ะใคร....เมียเหรอ.....”
    “ใช่”
    “แล้วทำไมเธอไม่บอกก่อนล่ะว่าแต่งงานแล้ว”
    “โทษที....ก็ชั้นไม่รู้นี่ ว่านี่มันสำคัญสำหรับเธอด้วย” เขาตอบ เหมือนจะทีเล่นทีจริง
    “แน่นอนสิ....สำคัญ...แล้วนี่เธอ...รักผู้หญิงคนนั้นรึเปล่า”
    “แน่นอน...” เขาตอบ “อีโอ...นี่....ฟังนะ...ต่อไปนี้ ได้โปรดอย่าโทรมาอีกเลย”
    “ฮั่น--แน่.....กลัว---ล่ะ---ซี่....” เธอลากเสียงยาว .... “นี่แหน่ะ รูดิค ....เธออย่าคิดอย่างนั้นเลย แน่นอน ถ้าเธออยากอยู่กับเมียเธอ ก็ตามสบาย ชั้นไม่ห้าม .....แต่จะไม่ให้ชั้นโทรมาหาเธอล่ะก็ คงจะไม่ได้ ....บางที ชั้นอาจมีเรื่องจะขอร้องให้เธอช่วยบ้างก็ได้...”
    “เช่นเรื่องอะไร...” เขาถาม ยิ้มไปพลาง
    “ก็...จะเรื่องอะไรล่ะ....ก็อย่างเช่น...เช่น...เช่น....เช่นชั้นคิดสูตรคำนวณให้น้ำถ่ายเทจากอ่างเก็บน้ำนึงไปอีกอ่างนึงไม่ได้ไง..... อย่างงี้พอจะโทรหาได้มั้ย...”
    “ไม่รู้”
    “ต้องได้สิ...แต่เธอไม่ต้องกลัวผู้หญิงคนนั้นหรอกนะ....รูดิค เรามีกันแค่สองคน...สองต่อสอง ......หล่อนก็อยู่ส่วนหล่อน...”
    “ใคร”
    “หล่อนไง ....เมียเธอ”
    “ลาก่อน อีโอ”
    “เหนื่อยหรอ”
    “ใช่”
    “งั้นก็...ไม่เป็นไร ....ถ้างั้นเช็กแฮนด์มือเล็กๆของชั้นก่อนแล้วค่อยเข้านอน”
    “โอเค เช็กแฮนด์แล้ว”
    “แล้วกับผู้หญิงคนนั้นก็ห้ามแม้แต่จะพูดด้วย....”
    “เอาน่า....ไม่พูดก็ได้.....” เขาหัวเราะชอบใจ

    เขาเดินกลับไปหาภรรยาทั้งที่ยังยิ้ม นึกถึงคำที่สาวน้อยคนนั้นพูดเมื่อกี้....

    “นั่นอีโอ....สาวน้อยคนที่เธอรำคราญชื่ออีโอ.....ชื่อแปลกดีเนอะ....ว่ามั้ย....”
    “ก็แปลกดี....” ภรรยาตอบไปตามธรรมเนียม
    “สาวน้อยเค้าโทรมาขอให้ชั้นช่วยแก้โจทย์คณิตศาสตร์เรื่องการถ่ายเทน้ำจากสระนึงไปอีกสระนึงน่ะ ท่าทางเธอจะเรียนอยู่ไม่ ม.5 ก็ ม. 6 แน่ๆ....จำไม่ได้”
    “แล้วคุณก็รับปากเธอไปเนี่ยนะ”
    “เปล่า.....คณิตศาสตร์ผมลงหม้อลงไหไปหมดแล้ว....ไอ้โจทย์ถ่ายน้ำไปมาเนี่ยผมลืมไปหมดแล้วล่ะ....ยากจะตาย”

    *******************



    โทรศัพท์.....
    เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นตอนเช้าตรู่ ...ไม่สิ...ยังไม่แม้แต่จะเช้าเลย....พระอาทิตย์ยังไม่แม้แต่จะโผล่ขึ้นจากเส้นขอบฟ้า ทั้งเมืองยังคงฉวยราตรีกาลสุดท้ายในยามย่ำรุ่งเพื่อหลับพักผ่อนก่อนจะตื่นขึ้นมาพบวันใหม่

    เขาตื่น......

    รูดอล์ฟเหลือบมองไปยังบ้านตรงข้าม หน้าต่างยังมืดอยู่ทุกบ้าน จะมีก็แต่แสงไฟตรงประตูเข้าตึกใหญ่ ที่สว่างโดดเด่นในยามเช้ามืด เหมือนปากที่ถูกลิปสติกสีสวยสดใสทาไว้ กรอบประตูโลหะสี่ด้านสะท้อนแสงเลื่อมกับแสงอาทิตย์อ่อนๆที่ค่อยๆฉายจากขอบฟ้า

    โทรศัพท์ยังดัง ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด....เขาเดินไปยังโทรศัพท์ เหลือบมองที่นาฬิกา .... ตีห้าครึ่ง....

    “นั่นใครน่ะ....” เขาแทบจะตะคอกใส่
    “รูดิค....รูดิค...”
    เขารู้ว่านั่นคือ อีโอ ... เขาพูดกึ่งตวาด
    “อีโอ....นี่มัน...เธอทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย”
    “รูดิค...” เธอพูดดักเขาขึ้น “ฟังก่อน อย่าเพิ่งโกรธ เธอยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”
    “เกิดอะไรขึ้น” เขาหยุดคิดนิดนึง
    “รูดิค....แต่นี้ไปเธอไม่ใช่ชื่อรูดิคแล้ว....เธอชื่อรูดอล์ฟิโอ....รูดอล์ฟิโอไง เก๋มั้ย นี่ชั้นเพิ่งคิดออกเลยนะเนี่ย ....นี่ไง รูดอล์ฟ อีโอ ....รูดอล์ฟิโอ....เป็นไง เหมือนชื่อคนอิตาเลียนเลย ไหนลองพูดซิ....” เธอพูดอย่างดีใจ
    “รูดอล์ฟิโอ” เขาพูดทวน น้ำเสียงเจือไปด้วยความโกรธเคืองและความขุ่นข้อง....
    “นั่นแหล่ะ ....คราวนี้เรามีชื่อเดียวกันแล้วนะ รูดอล์ฟิโอ คราวนี้เราจะไม่พรากจากกัน เหมือนโรมีโอกับจูเลียตไง เธอชื่อรูดอล์ฟิโอ ชั้นก็ชื่อรูดอล์ฟิโอ....”
    “ฟังนะ...” เขาตื่นจากภวังค์.... “ถ้าเธอจะมาตั้งสมญานามอะไรให้ชั้นเนี่ย ช่วยกรุณาโทรมาเวลาอื่นที่มันเหมาะกว่านี้ได้มั้ย”
    “แล้วทำไมเธอไม่เข้าใจบ้างล่ะ ว่าเรื่องนี้ชั้นรอไม่ได้หรอก นั่นแหล่ะ นี่เดี๋ยวเธอยังไงก็ต้องตื่นอยู่แล้ว....รูดอล์ฟิโอ ฟังนะ ชั้นจะรอเธอที่ป้ายรถรางตอนเจ็ดโมงครึ่ง”
    “วันนี้ชั้นไม่ออกข้างนอก”
    “ทำไมล่ะ”
    “โดดงาน”
    “อะไรคือโดดงาน”
    “โดดงานก็คือ วันหยุดที่อยากจะหยุดเอาเอง วันนี้ชั้นไม่ไปทำงาน”
    “อ้าววว....แล้วชั้นล่ะ จะทำไง”
    “จะไปรู้เหรอ ก็นั่งรถไปเรียน ก็แค่นั้น”
    “แล้วเมียเธอโดดงานด้วยรึเปล่า”
    “เปล่า”
    “ถ้างั้นก็ค่อยยังชั่ว แต่เธออย่าลืมนะ....ต่อไปนี้เราสองคนชื่อรูดอล์ฟิโอ”
    “ดีใจด้วย”

    ....เขากระแทกหูโทรศัพท์ สบถสองสามคำ เดินไปยังครัว ต้มน้ำชงชา ....คราวนี้อยากจะนอนก็นอนไม่หลับ
    ....หน้าต่างสามบานของบ้านตรงข้ามเปิดไฟสว่างจ้า...

    *******************



    เสียงใครบางคนเคาะที่ประตูตอนเที่ยงวัน เขากำลังถูบ้านอยู่พอดี เดินไปเปิดประตู มือถือผ้าขี้ริ้ว .... จริงๆเขาเองก็น่าจะวางผ้าขี้ริ้วผืนนั้นไว้ที่ไหนซักแห่งก่อนจะไปเปิดประตู....
    ......เธอ......

    “สวัสดีรูดอล์ฟิโอ”
    “นี่เธอ...” เขาแปลกใจ “ทำไม....เกิดอะไรขึ้น”
    “วันนี้ชั้นก็โดดเรียนเหมือนกัน”

    เธอยิ้มหน้าระรื่นราวกับนางฟ้าจากสวรรค์....ไม่มีร่องรอยของใบหน้าคนที่น่าจะสำนึกผิด.....
    “นั่นไง....” เขาตอบตามตรง “โดดเรียน...งั้น ...เอ่อ...ก็ช่างเถอะ...ไหนๆก็นะ...เข้ามาก่อนสิ เดี๋ยวขอชั้นถูบ้านอีกแป๊ปนึงนะ”

    สาวน้อยนั่งลงบนโซฟาข้างหน้าต่าง ไม่ถอดเสื้อคลุมออก จ้องมองชายหนุ่มที่กำลังก้มหน้าก้มตาถูบ้านให้เสร็จเพื่อมารับแขก....

    “รูดอล์ฟิโอ...ชั้นว่าเธอคงไม่ค่อยมีความสุขกับผู้หญิงคนนั้นซักเท่าไหร่ใช่มั้ย” เธอโพล่งออกมาหลังจากเงียบไปพักนึง

    เขาเงยหน้าขึ้น.....

    “เอาที่ไหนมาพูดน่ะ”
    “ไม่เห็นจะยาก ....อย่าง...เธอต้องมานั่งก้มๆเงยๆถูบ้านงกๆอยู่เนี่ย คนมีความสุขที่ไหนเค้าทำกันล่ะ”
    “อย่าโมเม...ไร้สาระน่ะ” เขานึกขันคำพูดของสาวน้อย ยิ้มเล็กๆที่มุมปาก
    “หรือเธอจะบอกว่าเธอมีความสุข”
    “ชั้นไม่บอกหรอก”
    “เห็นมั้ย....เธอก็ไม่มีความสุข”
    “นี่ ...เธอน่าจะถอดเสื้อออกก่อนนะเนี่ย”
    “ก็ชั้นกลัวเธอนี่นา” สาวน้อยตอบหน้าซื่อ สายตามองออกไปที่หน้าต่าง
    “อะไรนะ...อะไรนะ...”
    “ก็....เธอเป็นผู้ชายนี่นา”
    “เฮ้ย...อะไรเนี่ย...” เขาหัวเราะออกมา “ถ้าเธอกลัวชั้น...งั้นกล้ามาที่นี่ได้ยังไงน่ะ”
    “ก็....เราเป็นคนคนเดียวกันนี่....รูดอล์ฟิโอ”
    “ฮ่าฮ่า...ใช่...ชั้นลืมไป” เขาชอบใจ “เอ๊ะ...ดูท่าว่าชื่อรูดอล์ฟิโอนี่คงจะกลายเป็นภาระใหม่ที่ชั้นต้องดูแลซะแล้วมั้งเนี่ย”
    “ใช่”

    เขาเก็บของในครัวให้เข้าที่.....เธอนั่งเงียบ....
    เมื่อชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องครัว....เสื้อนอกของสาวน้อยวางพาดอยู่ที่พนักโซฟาเรียบร้อยแล้ว
    หน้าของอีโอบ่งบอกว่าเธอกำลังเศร้า...นั่งคิดอะไรบางอย่างคนเดียว.....

    “รูดอล์ฟิโอ วันนี้ชั้นเศร้า....ชั้นร้องไห้” เธอสารภาพอะไรบางอย่าง
    “ทำไมล่ะ อีโอ”
    “ไม่ใช่อีโอ....รูดอล์ฟิโอ”
    “ทำไมล่ะ รูดอล์ฟิโอ”
    “ก็พี่สาวชั้น...เธอปากโป้งเที่ยวประจานจนใครๆรู้ว่าชั้นโดดเรียนวันนี้”
    “ชั้นว่าก็สมควรแล้วนี่”
    “ไม่นะ รูดอล์ฟิโอ มันไม่แฟร์ ” สาวน้อยลุกขึ้นยืนริมหน้าต่าง “เอาเถอะ...เธอไม่ต้องเข้าใจชั้นซักครั้งก็ได้....แต่....รู้มั้ยว่าตอนนี้ชั้นมีความสุขมากขนาดไหน....ที่ได้คุยกับเธอ....”

    ....ความเงียบ....

    ......เขาจ้องมองเธออย่างตั้งใจ ....มองลึกลงไปใต้เสื้อกระโปรงของสาวน้อยแรกแย้ม....สั่นไหว.... เสื้อที่บอบบางแอบเผยให้เห็นถึงเรือนร่างวัยรุ่นที่กำลังเติบโตของสาวน้อยวัยสิบหก .... มองขึ้นไป....ช่างเหมือนกับรังนกนางแอ่นที่ค่อยๆถูกถักทอให้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเ พื่อไว้ให้ลูกนกอยู่อาศัย

    .....อีกปีข้างหน้า ใบหน้าของเธอก็จะเรียวยาว และก็จะสวยเป็นสาวเต็มตัว ...และเขาคงจะต้องเสียใจที่เธอจะถูกจับจองโดยชายหนุ่มบางคน.....ใครคนอื่นบางคน.....

    เขาเดินเข้าไปหาเธอ...แตะไหล่เธอเบาๆ ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน....

    “เดี๋ยวก็ดีเอง...อย่าห่วงไปเลยน่า”
    “จริงเหรอ...เธอคิดอย่างนั้นเหรอรูดอล์ฟิโอ”
    “ใช่”
    “ชั้นเชื่อเธอนะ”
    “อืม....”
    เขากำลังจะเดินถอยออกมา แต่เธอรั้งเขาไว้ซะก่อน
    “รูดอล์ฟิโอ”
    “หืม...”
    “ทำไมเธอแต่งงานเร็วจังล่ะ......ถ้าช้ากว่านี้ซักสองปี....ชั้นคงได้....แต่งงานกับเธอแน่ๆ...”
    “จะรีบไปไหนกัน....เดี๋ยวเธอก็คงเจอผู้ชายดีๆ...หน้าตาดีซักคนแน่ๆ”
    “ไม่...ชั้นอยากแต่งกับเธอ”
    “เธอต้องเจอคนที่ดีกว่าชั้นแน่”
    “ก็...อาจจะ....เธอคิดว่ามีอีกเหรอในโลกนี้” เธอตอบ ไม่แน่ใจ
    “ออกถมถื่น....ดีกว่าล้านเท่าเลยอ่ะ”
    “ก็ใช่....แต่นั่นก็ไม่ใช่เธออยู่ดี....ชั้นต้องการเธอ....” เธอถอนหายใจยาว.....ไม่มั่นใจ

    ............

    “มา....มาดื่มชากันดีกว่า...”
    “เอาสิ”

    เขาเดินนำเข้าไปในครัว...ตั้งกาน้ำไว้บนเตา
    “รูดอล์ฟิโอ”
    เธอยืนอยูแถวหิ้งหนังสือของเขา
    “รูดอล์ฟิโอ...ชั้นว่าเรามีชื่อที่ออกจะดูดีนะ ...ดูสิ ขนาดนักเขียนบางคนยังไม่หรูเท่าของเราเลย” พูดจบ สาวน้อยเงียบอึ้งไปพักหนึ่ง “....จะมีก็แต่....อะไรนี่....เอ็ก-ซู-พี-รี....อืม...อันนี้ก็เก๋ดีนะ”
    “ใช่....เอ๊ะ เธอไม่เคยอ่านหนังสือเค้าเหรอ”
    “ไม่เคย”
    “เอาสิ...เอาไปอ่านเลย....แต่เอาไปแล้วห้ามโดดเรียนนะ...สัญญามั้ย”
    “โอเค”

    สาวน้อยเดินไปที่โซฟา เตรียมใส่เสื้อนอกกลับบ้าน

    “อ้าว....แล้วชาล่ะ” เขานึกขึ้นได้ว่าชวนเธอกินชา
    “รูดอล์ฟิโอ...ชั้นว่าชั้นกลับบ้านดีกว่า” รอยยิ้มที่มาพร้อมคำตอบของสาวน้อยดูเศร้าหมอง “....แต่....เธออย่าบอกผู้หญิงคนนั้นนะ ว่าชั้นมา...โอเคมั้ย รูดอล์ฟิโอ”
    “เอาน่า...” เขาสัญญา

    สาวน้อยก้าวพ้นประตูออกไป.....
    .....เขารู้สึกแปลกๆ....รู้สึกเศร้าๆแปลกๆในใจอย่างบอกไม่ถูก....แปลกที่ในใจเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ก็อธิบายไม่ได้....ความเศร้าที่อธิบายไม่ถูก.....มาของมันเองอย่างไม่รู้ตัว
    .....เขาก้าวพ้นประตู.....ออกไปเดินเล่น.....คนเดียว....

    อ่านบทความอื่นๆในหมวดวรรณกรรม: บทความทั้งหมด >>>
    
     
    กรุงเทพมหานคร
    มอสโก
    เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
    วลาดิวอสต็อก
    เคียฟ
    เยเรวาน
    อัลมาตี
    ทาชเคนท์
    Москва информер погоды
    Банкок информер прогноз погоды
    เรื่องเด่น
    รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาเยือนรัสเซีย
    บทความ
    อุซเบกิสถาน จากอู่อารยธรรมเส้นทางสายไหมสู่ตลาดการค้าสมัยใหม่

    โดย สถานเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงมอสโก
    เมื่อพูดถึงอุซเบกิสถาน หลายท่านอาจคิดถึงจุดเชื่อมต่อของอารยธรรมเส้นทางสายไหมซึ่งเป็นเส้นทางการค้า ...
    คนรัสเซียติดบุหรี่เป็นอันดับสี่ของโลก

    โดย วาซิลี ชูร์มานตีเยฟ
    (แปลและเรียบเรียง)

    > เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2551 องค์การอนามัยโลกได้ประเมินไว้ว่าว่า ศตวรรษที่ 21นี้ การสูบบุหรี่ อาจคร่าชีวิตปร ...

    *** สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมอสโก ขอสงวนลิขสิทธิ์ในงานเขียนและงานแปลทุกชิ้น ***

    Copyright © 2008-2012 Royal Thai Embassy. All Rights Reserved.